Je paard lijkt niet meer helemaal zichzelf tijdens het werk.
Hij wil minder graag vooruit, de galop voelt anders of bepaalde oefeningen lukken plots moeilijker. Misschien zie je geen duidelijke kreupelheid, maar toch voelt het alsof er iets niet klopt.
In sommige gevallen ligt de oorzaak in een regio die voor veel paardeneigenaars minder bekend is: het SI-gewricht.
Problemen in dit gebied zijn niet altijd gemakkelijk te herkennen, maar kunnen wel een grote invloed hebben op beweging, comfort en prestaties van het paard. In deze blog leg ik uit wat het SI-gewricht precies doet, hoe problemen kunnen ontstaan en welke signalen erop kunnen wijzen dat je paard in dit gebied pijn ervaart.
Wat is het SI-gewricht?
Het sacro-iliacaal gewricht wordt gevormd door het sacrum (heiligbeen) en het heupbeen (os ilium), samen met een sterk netwerk van ligamenten.
Deze regio vormt als het ware de verbinding tussen de achterhand en de rug.
Tijdens de beweging van het paard heeft dit gewricht een belangrijke taak:
- het doorgeven van kracht vanuit de achterhand
- het stabiliseren van het bekken
- het opvangen van schokken tijdens beweging.
Wanneer er pijn of verminderde beweeglijkheid ontstaat in het SI-gewricht van het paard, kan dat een grote invloed hebben op hoe het paard beweegt en presteert.
Hoe ontstaan SI-problemen?
Pijn in het SI gewricht kan op elke leeftijd voorkomen.
Vaak ligt er een trauma aan de basis, zoals:
- een val
- uitglijden in de weide
- verkeerd landen na een sprong
Somt lijkt er op het eerste gezicht niets gebeurd te zijn. Het paard vertoont geen duidelijke kreupelheid en het werk gaat gewoon verder. Toch kan het lichaam op dat moment al begonnen zijn met compenseren.
Ook bepaalde bouwkenmerken kunnen een rol spelen. Paarden die wat meer “downhill” gebouwd zijn (waarbij de schoft lager staat dan de achterhand) lijken soms gevoeliger voor problemen in deze regio.
Daarnaast speelt ook training een rol. Het paardenlichaam is gemaakt voor variatie in beweging. Wanneer een paard langdurig dezelfde oefeningen uitvoert, bijvoorbeeld veel werk op kleine cirkels, kan dat extra belasting geven op bepaalde structuren.
Hoe herken je problemen in het SI-gewricht bij een paard?
Een duidelijke kreupelheid komt soms voor, maar is zeker niet het meest voorkomende symptoom.
Veel vaker zie je subtiele veranderingen in beweging of gedrag.
Zo kan je paard bijvoorbeeld:
- minder graag vooruit willen gaan
- plots moeite hebben met bepaalde oefeningen
- een duidelijke asymmetrie tonen in buiging
- minder impuls hebben vanuit de achterhand
- moeite hebben met verzameling
- problemen hebben met de galop
Soms uit de spanning zich ook onder het zadel. Bokken en slaan kan bijvoorbeeld een manier zijn waarop een paard probeert duidelijk te maken dat iets niet comfortabel voelt.
Ook in het dagelijkse omgaan met het paard kunnen signalen zichtbaar worden. Sommige paarden:
- verplaatsen regelmatig hun gewicht van het ene naar het andere achterbeen
- blijven moeilijk stilstaan bij de hoefsmid
- geven hun achterbeen minder gemakkelijk
Onderzoek en behandeling van SI-problemen
Het lichaam wordt uitgebreid manueel onderzocht. Tijdens een osteopathisch onderzoek wordt gekeken naar de beweeglijkheid van:
- het bekken
- de lendenwervels
- de wervelkolom
- de omliggende spieren en ligamenten
Het lichaam functioneert immers als één geheel. Wanneer het SI-gewricht minder goed beweegt, zie je vaak compensaties in andere delen van het lichaam.
In sommige gevallen kan een dierenarts aanvullend onderzoek doen om andere oorzaken uit te sluiten.
Wat kan osteopathie betekenen bij SI-problemen bij paarden?
Wanneer de beweeglijkheid van de betrokken structuren wordt hersteld en het lichaam opnieuw beter in balans komt, zie je vaak dat paarden vrijer beginnen te bewegen.
Een osteopathische behandeling richt zich daarom niet alleen op het SI-gewricht zelf, maar ook op de omliggende regio’s die een rol spelen in de beweging van het paard.
Door het lichaam opnieuw beter te laten samenwerken, kan de achterhand zijn kracht weer efficiënter doorgeven naar de rest van het lichaam.
Wat ik vaak zie in de praktijk
In de praktijk merk ik dat problemen ter hoogte van het SI-gewricht zelden op zichzelf staan. Het lichaam van een paard probeert altijd een manier te vinden om pijn te vermijden of beweging toch mogelijk te maken.
Daardoor ontstaan er vaak compensaties in andere delen van het lichaam, bijvoorbeeld in de lendenen, de rug of zelfs verder naar voren.
Eigenaars merken vaak eerst kleine veranderingen op.
Een oefening die plots moeilijker gaat. Een galop die anders aanvoelt. Of een paard dat minder graag zijn achterbeen geeft bij de hoefsmid.
Het zijn subtiele signalen, maar ze vertellen veel over hoe het lichaam zich voelt.
Wanneer het lichaam opnieuw bewegingsvrijheid krijgt en de verschillende structuren weer beter kunnen samenwerken, zie je vaak dat paarden terug met meer souplesse en gemak beginnen te bewegen.
Merk je bij je paard veranderingen in beweging of gedrag die je niet goed kunt plaatsen? Soms zijn het net de subtiele signalen die ons iets proberen te vertellen over wat er in het lichaam gebeurt.
Heb je vragen over je paard of twijfel je of osteopathie iets kan betekenen? Dan mag je altijd vrijblijvend contact opnemen.
Misschien lees je ook graag mijn blog over de invloed van de HOOFD-HALS houding op de rug van het paard, en waarom kleine veranderingen in houding een groot verschil kunnen maken of heb je interesse in mijn blog over Training van je paard: de basis van een gezond bewegend paard.
Compensaties in het achterlichaam kunnen zich verder in het lichaam doorzetten en uiteindelijk ook invloed hebben op de belasting van pezen. Lees daarom ook hoe je peesblessures kan helpen voorkomen.
