Je hond springt nog altijd enthousiast recht wanneer je de leiband neemt. Maar je merkt dat het opstaan uit zijn mand net iets trager gaat dan vroeger. Eerst even rekken, een paar voorzichtige passen… en pas daarna komt hij echt op gang.
Misschien aarzelde hij onlangs om in de auto te springen. Of bleef hij tijdens een wandeling wat vaker stilstaan om even te rusten. Geen grote drama’s, geen duidelijke verwonding… maar toch voelt het alsof bewegen hem meer moeite kost.
Bij veel honden vanaf middelbare leeftijd speelt Artrose een rol in deze veranderingen. Het is een aandoening die langzaam ontstaat en zich vaak eerst toont via kleine signalen die makkelijk over het hoofd worden gezien.
In mijn praktijk zie ik regelmatig honden zoals Aika, een Cavalier King Charles van 8 jaar. Ze krijgt ondersteuning via haar dierenarts, onder andere met Librella, maar komt ook op regelmatige basis langs voor osteopathische behandelingen. Want wanneer gewrichten minder soepel bewegen, blijft het hele lichaam daarop reageren.
Wat is artrose bij de hond?
Artrose is een aandoening waarbij een gewricht geleidelijk verandert. Het kraakbeen, dat normaal zorgt voor een soepele beweging tussen de botten, wordt dunner of raakt beschadigd. Tegelijk kan het bot reageren door kleine vervormingen te vormen aan de randen van het gewricht.
Daardoor beweegt het gewricht minder soepel en kan het gevoeliger worden. Niet altijd plots, maar vaak langzaam en stap voor stap.
Wat artrose zo verraderlijk maakt, is dat het meestal geleidelijk ontstaat. In het begin zie je geen duidelijke zwelling of wond. Je merkt vooral kleine veranderingen in beweging.
Je hond staat bijvoorbeeld wat stijver recht na rust.
Hij heeft wat tijd nodig om “op gang” te komen tijdens een wandeling.
Of hij loopt de ene dag vlot, maar lijkt de volgende dag plots gevoeliger.
Na verloop van tijd ontstaat er vaak een vicieuze cirkel. Omdat het gewricht minder soepel beweegt, worden de spieren rond het gewricht stijver of zwakker. Minder bewegen leidt tot meer stijfheid, en meer stijfheid maakt bewegen opnieuw moeilijker.
Dat is ook de reden waarom artrose niet alleen een probleem van één gewricht is. Het lichaam gaat zich aanpassen aan de veranderde beweging, waardoor andere regio’s extra belast worden.
Hoe herken je artrose bij je hond?
Artrose ontstaat meestal niet van de ene dag op de andere. Het begint vaak met kleine veranderingen in beweging, die in het begin makkelijk te missen zijn.
Veel eigenaars denken eerst dat hun hond gewoon wat ouder wordt. Dat hij wat rustiger wordt, wat minder springt of liever blijft liggen. Maar vaak zit er meer achter die veranderingen.
Bij honden met Artrose zie je vaak signalen zoals:
- stijver opstaan na rust
- eerst wat moeilijk op gang komen tijdens een wandeling
- minder graag springen, bijvoorbeeld in de auto of op de zetel
- sneller gaan liggen tijdens een wandeling
- moeite hebben met trappen
- soms manken, vooral na activiteit
- gevoeliger reageren bij koud of vochtig weer
- wisselende dagen: de ene dag gaat het goed, de andere dag lijkt bewegen moeilijker
Wat het soms verwarrend maakt, is dat deze signalen niet altijd constant aanwezig zijn. Sommige dagen lijkt alles normaal, terwijl je hond op andere momenten duidelijk stijver beweegt.
Dat maakt dat artrose niet altijd meteen wordt herkend.
Mank lopen is niet altijd duidelijk te verklaren, en soms ligt de oorzaak minder voor de hand dan je denkt. In deze blog lees je meer over mogelijke oorzaken van mank lopen zonder duidelijke reden.
Wat ik vaak voel tijdens een behandeling
Wanneer een gewricht minder soepel beweegt, blijft dat zelden beperkt tot één plaats in het lichaam. Het lichaam gaat zich aanpassen, vaak zonder dat je het meteen ziet.
Tijdens een behandeling voel ik bij honden met artrose vaak:
- stijfheid in de rug
- verminderde beweeglijkheid in één of meerdere gewrichten van de poten
- spanning in spieren rond het gewricht
- compensaties in andere delen van het lichaam
Wanneer een hond een pijnlijk of minder beweeglijk gewricht heeft, gaat hij dat automatisch ontlasten. Daardoor wordt de belasting anders verdeeld over het lichaam. Andere spieren en gewrichten moeten harder werken en raken op hun beurt gespannen of vermoeid.
Zo ontstaat een kettingreactie in het lichaam.
En dat is precies waarom artrose zelden alleen een probleem van één gewricht is. Het beïnvloedt hoe het hele lichaam beweegt.
Waarom artrose vaak meer is dan alleen een gewrichtsprobleem
Bij Artrose denken veel mensen spontaan aan één pijnlijk gewricht. Een heup, een knie of een elleboog die minder goed beweegt.
Maar in werkelijkheid blijft het probleem zelden beperkt tot één plaats.
Wanneer een gewricht stijver wordt of gevoelig aanvoelt, gaat een hond dat automatisch ontlasten. Hij zet zijn poten net iets anders neer, verplaatst zijn gewicht en probeert pijnlijke bewegingen te vermijden. Dat gebeurt meestal onbewust.
Op korte termijn lijkt dat een slimme oplossing. Maar op langere termijn zorgt die aanpassing ervoor dat andere delen van het lichaam extra belast worden.
De rug moet harder werken.
Andere gewrichten nemen meer belasting over.
Spieren raken gespannen omdat ze voortdurend moeten compenseren.
Zo ontstaat een kettingreactie in het lichaam.
Dat is ook wat ik in de praktijk vaak voel: niet alleen stijfheid in een gewricht, maar ook spanning in de rug en in andere delen van het lichaam die het werk proberen over te nemen.
Daarom is het zo belangrijk om bij een hond met artrose niet alleen naar één gewricht te kijken, maar naar het hele bewegingspatroon.
Gewrichtsproblemen zoals heupdysplasie kunnen op langere termijn bijdragen aan het ontstaan van artrose. In deze blog vertel ik meer over hoe heupdysplasie het lichaam beïnvloedt.
Praktijkvoorbeeld — Aika, een Cavalier van 8 jaar
In mijn praktijk zie ik regelmatig honden zoals Aika, een Cavalier King Charles Spaniël van 8 jaar.
Aika krijgt ondersteuning via haar dierenarts, onder andere met Librella. Die medicatie helpt om de pijn onder controle te houden, maar toch merkte haar eigenaar dat er momenten waren waarop het moeilijker ging.
Wanneer de werking van de medicatie begint af te nemen, verandert zijn gedrag duidelijk.
Hij wordt stijver in de achterpoten.
Hij raakt sneller moe tijdens wandelingen.
Hij begint meer naar haar achterpoten te kijken of eraan te likken, een teken dat daar ongemak aanwezig was.
Hij lijkt gewoon meer pijn te hebben.
Tijdens de behandeling voelde ik niet alleen spanning in de gewrichten van de achterpoten, maar ook duidelijke stijfheid in de rug. Dat is iets wat ik vaak zie bij honden met artrose: het lichaam probeert het probleem op te vangen door andere delen harder te laten werken.
Na behandelingen merken eigenaars vaak dat hun hond weer soepeler beweegt. Niet omdat de artrose verdwijnt, maar omdat de spieren en andere structuren rond het gewricht beter kunnen functioneren.
Dat verschil maakt het dagelijks leven voor veel honden aangenamer. En het verklaart ook waarom eigenaars ervoor kiezen om op regelmatige basis terug te komen.
Wat kan osteopathie betekenen bij een hond met artrose?
Wanneer een hond last heeft van Artrose, verandert het gewricht zelf. Dat proces kan je niet zomaar terugdraaien. De slijtage die aanwezig is, blijft bestaan.
Maar dat betekent niet dat er niets meer mogelijk is.
Wat ik tijdens een osteopathische behandeling doe, is het lichaam helpen om zo goed mogelijk met die veranderingen om te gaan.
Bij honden met artrose zie ik vaak dat niet alleen het gewricht stijver wordt, maar dat ook de spieren errond gespannen raken. Andere delen van het lichaam nemen extra werk over en raken op hun beurt vermoeid of minder soepel.
Tijdens een behandeling werk ik daarom niet alleen op één plaats, maar op het hele lichaam.
Het doel is onder andere:
- spanning in spieren verminderen
- de beweeglijkheid van gewrichten ondersteunen
- compensaties in rug en andere regio’s aanpakken
- het lichaam helpen om soepeler te bewegen
- het algemene comfort verbeteren
Artrose verdwijnt niet door een behandeling. Maar wanneer het lichaam beter kan bewegen, merken veel honden wel dat dagelijkse activiteiten minder moeite kosten.
Eigenaars vertellen na een behandeling vaak dat hun hond:
- soepeler rechtstaat na rust
- vlotter begint te wandelen
- minder naar pijnlijke poten kijkt of likt
- meer zin heeft om te bewegen
- minder snel vermoeid raakt
Dat zijn kleine veranderingen, maar ze maken het leven van een hond merkbaar aangenamer.
Hoe vaak heeft een hond met artrose een behandeling nodig?
Dat is een vraag die ik vaak krijg. En het eerlijke antwoord is: dat verschilt van hond tot hond.
Sommige honden zie ik enkele keren per jaar. Andere, vaak oudere honden of honden met meer klachten, komen iets vaker terug.
Het moment van een nieuwe behandeling hangt meestal samen met wat eigenaars zelf opmerken.
Wanneer een hond opnieuw stijver wordt.
Wanneer wandelen moeilijker lijkt te gaan.
Of wanneer oude klachten weer beginnen terugkomen.
Bijvoorbeeld: een hond zoals Aika kwam het voorbije jaar drie keer langs voor behandeling. Dat was voldoende om haar comfortabel te houden in combinatie met de ondersteuning van haar dierenarts, onder andere met Librella.
Niet elke hond komt even vaak. En niet elke eigenaar kiest voor een vaste opvolging. Vaak is het een combinatie van observatie, ervaring en wat het beste werkt voor de hond.
Wat kan je zelf doen als je hond artrose heeft?
Wanneer een hond last heeft van Artrose, kan je als eigenaar zelf veel doen om het dagelijks comfort te verbeteren.
Het gaat vaak niet om grote ingrepen, maar om kleine aanpassingen die samen een groot verschil maken.
1. Let op het gewicht van je hond
Overgewicht speelt bij veel honden met artrose een belangrijke rol.
Elke extra kilo betekent meer belasting voor de gewrichten. Gewrichten die al minder soepel bewegen, krijgen daardoor nog meer werk te verwerken. Dat kan pijn en stijfheid verergeren.
In de praktijk zie ik vaak dat honden met artrose ook wat zwaarder zijn dan ideaal. Dat was bijvoorbeeld ook het geval bij Aika. Door aandacht te besteden aan voeding en gewicht, kan je de belasting op de gewrichten merkbaar verminderen.
Zelfs een kleine gewichtsvermindering kan al een positief effect hebben op het comfort van je hond.
2. Blijf bewegen, maar forceer niet
Beweging blijft belangrijk, ook bij honden met artrose.
Volledig stoppen met wandelen is meestal geen goede oplossing. Spieren hebben beweging nodig om soepel te blijven. Zonder beweging neemt de stijfheid vaak toe.
Wat wel belangrijk is, is de juiste balans vinden.
Dat betekent:
- liever meerdere korte wandelingen dan één lange
- een rustig tempo aanhouden
- plotselinge, wilde bewegingen zoveel mogelijk vermijden
- sprongen beperken, bijvoorbeeld uit de auto of van de zetel
Wilde sprongen of abrupte bewegingen kunnen een gevoelig gewricht extra belasten. Door die momenten te beperken, help je het lichaam om rustiger en gecontroleerder te bewegen.
3. Zorg voor warmte en comfort
Warmte kan een groot verschil maken voor stijve spieren en gewrichten.
Veel honden met artrose voelen zich merkbaar beter wanneer ze warm en comfortabel kunnen rusten.
Enkele eenvoudige aanpassingen kunnen helpen:
- een zachte, goed isolerende ligplaats
- vermijden van koude of tochtige plekken
- eventueel een extra deken in de winter
- zorgen dat je hond niet langdurig op koude vloeren ligt
Eigenaars merken vaak dat hun hond soepeler rechtstaat wanneer hij warm heeft gelegen. Vooral bij koud of vochtig weer kan dat een duidelijk verschil maken.
4. Let op kleine veranderingen in gedrag
Honden tonen pijn niet altijd duidelijk. Vaak zijn het kleine signalen die aangeven dat het moeilijker gaat.
Let bijvoorbeeld op:
- meer likken aan een poot of gewricht
- minder zin hebben om te wandelen
- sneller gaan liggen tijdens activiteit
- stijver bewegen dan gewoonlijk
- terughoudend worden bij springen of traplopen
Door deze signalen vroeg te herkennen, kan je sneller ingrijpen en voorkomen dat klachten verder toenemen.
Wanneer is het verstandig om hulp te zoeken?
Veel honden met Artrose worden pas onderzocht wanneer de klachten al duidelijk aanwezig zijn.
Dat is begrijpelijk. De eerste signalen zijn vaak klein en worden makkelijk toegeschreven aan ouder worden. Een hond die wat stijver opstaat, wat rustiger wordt of minder graag springt… dat lijkt nu eenmaal bij de leeftijd te horen.
Toch zie ik in de praktijk vaak dat eigenaars pas hulp zoeken wanneer hun hond al duidelijk meer moeite heeft met bewegen.
Wanneer het opstaan moeilijker wordt.
Wanneer wandelingen korter moeten worden.
Of wanneer de hond zichtbaar meer pijn lijkt te hebben.
Daarnaast hoor ik ook regelmatig dat eigenaars denken dat een osteopaat niets kan betekenen bij artrose. Omdat het gewricht zelf veranderd is, lijkt het alsof er niets meer mogelijk is.
Maar dat is niet helemaal juist.
Hoewel artrose zelf niet kan verdwijnen, kan het lichaam wél ondersteund worden. Door spanning in spieren te verminderen en compensaties aan te pakken, kan een hond vaak soepeler bewegen en zich comfortabeler voelen.
En hoe vroeger ondersteuning wordt opgestart, hoe beter het lichaam zich kan aanpassen.
Artrose hoort voor veel honden bij het ouder worden, maar dat betekent niet dat pijn en stijfheid er zomaar bij moeten horen.
Door kleine signalen tijdig te herkennen en het lichaam op de juiste manier te ondersteunen, kan je het verschil maken in het dagelijks comfort van je hond.
Merk je dat je hond stijver wordt, sneller moe is of anders beweegt dan vroeger?
Dan kan het zinvol zijn om dat verder te laten nakijken.
Samen met je dierenarts en aanvullende ondersteuning, zoals osteopathie, kan je vaak veel doen om je hond zo comfortabel mogelijk te laten bewegen.
Twijfel je of osteopathie iets kan betekenen voor jouw hond?
Dan help ik je graag om samen te bekijken wat mogelijk is voor jouw situatie. Je kan mij hier contacteren voor vragen of om een afspraak te maken.
